Lieve Cécile,

Je hebt het gevonden: de Holy Grail! Heel even vreesde ik dat het je zou ontgaan, of dat het wachtwoord je niet te binnen zou schieten, maar dat waren bij nader inzien volstrekt ongegronde zorgen. Natuurlijk heb je het gevonden! Jij ziet altijd net dat ene wat de rest over het hoofd ziet, het scherpste mes uit de lade. Daarom een warm welkom op deze hele speciale geheime pagina, die voor niemand anders bestaat dan voor jou.

Het is wonderlijk om te bedenken dat het allemaal begon zonder enige hoop op een goede afloop. Ik vond jou irritant, jij vond mij irritant. Wat ons bijeenbracht was een gevecht met boksbeugels dat een spektakel beloofde te worden dat we niet wilden missen en dat, zoals de meeste goede verhalen, nooit heeft plaatsgevonden. We dropen af en op de terugweg haalden we een roombroodje bij de bakker in Schalkhaar. Daar, bij dat broodje, is wat mij betreft alles begonnen. Een moment dat zich ontpopte als het begin van zo'n beetje alles: de oerknal van onze vriendschap. Vandaar ook, mocht je je dat hebben afgevraagd, dat je in dit spel om de haverklap een roombroodje (+300 punten) om je oren krijgt, tenminste, als je slim speelt. Ik ben benieuwd of je die easter-egg al hebt ontdekt.

Na de oerknal ging het hard. Binnen de kortste keren waren we onafscheidelijk en sindsdien heb ik je leren kennen als iemand die twee dingen in zich verenigt die zelden samen in één persoon huizen. Aan de ene kant ga je tot het uiterste zonder ooit te klagen; ik heb je triatlons en ultraruns zien uitlopen met een focus die bijna onmenselijk is. Aan de andere kant ben je volkomen grenzeloos in wat je nieuwsgierig maakt, belezen, breed ontwikkeld, thuis in meer culturen dan ik landen kan opnoemen, met een muzieksmaak die binnen één middag van Flight of the Bumblebee naar Blawan naar Desmond Dekker en Peter Tosh naar Master of Puppets en weer terug stuitert. IJzeren discipline en ongeremde verwondering, twee eigenschappen waar een gemiddeld mens een moord voor zou doen en die jij allebei bezit, om ze vervolgens ook nog eens jaar op jaar verder te slijpen en te polijsten, zoals ware diamanten betaamt. Ik zie je elke keer weer verder ontplooien, groeien en een gebalanceerder persoon worden. Meer jezelf. Daar mag je echt supertrots op zijn.

Iets wat onze vriendschap typeert, is hoe weinig we elkaar hoeven uit te leggen. (Al doet onze ononderbroken whatsapp-streak van inmiddels tachtigduizend uur wel het tegengestelde vermoeden.) We lopen door een supermarkt, vullen zonder een woord het mandje en staan bij de kassa met precies wat we nodig hebben. In een vol gezelschap heb ik aan één blik van jou genoeg voor een compleet verhaal, voetnoten inbegrepen. Het is een manier van begrijpen waar geen taal aan te pas komt en ik ben elke keer weer dankbaar dat dit ongewone ons gewoon is.

En waar geen taal aan te pas komt, daar verzinnen wij er meestal gewoon een nieuwe bij. Want dit spel is natuurlijk niets anders dan ons volgende konijnenhol. We voerden ooit maandenlang een email-correspondentie tussen twee mensen die niet bestonden en schreven een ode aan een scheikundelerares die, eerlijk is eerlijk, terecht geconfisqueerd werd. Ik kan niet wachten tot we weer eens een keertje aan de slag gaan, misschien een scenario voor een korte film, een lesmethode voor een taal die niemand spreekt of een podcast over onderwerpen zo niche dat wij het enige denkbare publiek vormen. Er is niemand met wie ik die onzin liever bedenk dan met jou.

En dan word je nu dertig. Ik heb je de laatste jaren steeds meer in je kracht zien gaan staan en die kracht komt voort uit jouw kern: je scherpe denken, je verfijnde karakter en je empathische hart, die samen zowel vuur als precisie geven. Ik gun je van harte dat je nog verder opbloeit, en ik ben een ongelofelijk trots, vereerd en gelukkig mens dat ik het met jou mag meemaken.

Gefeliciteerd, lieverd. Ik kijk uit naar alles wat nog komt.

Soso lobi